خبرخون

امروز : یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۶

آخرین بروز رسانی : 6 دقیقه پیش

خبرهای امروز : 3423

شاهد افزایش امنیت اقتصادی و معیشتی در کشور هستیم/ جامعه به ساعات کار استاندارد نزدیک‌تر شده است/ در همین 4 سال حدود 2 میلیون شغل ایجاد شده

شاهد افزایش امنیت اقتصادی و معیشتی در کشور هستیم/ جامعه به ساعات کار استاندارد نزدیک‌تر شده است/ در همین 4 سال حدود 2 میلیون شغل ایجاد شده
خبر خون، یک ربات جستجوگر اخبار است. خبرخون یک خبرگزاری نیست. از آنجا که نظارت انسانی برروی اخبار منتشر شده توسط خبرگزاری ها از طرف تیم خبر خون صورت نمی گیرد، در صورتیکه خبری باعث نقض حقوق شما شده است، لطفا با ما تماس بگیرید.
انتشار: منبع : شبکه اینترنتی آفتاب مشاهده خبر در سایت منبع
به اشتراک بگذارید:

برخی از کاندیداهای انتخابات ریاست جمهوری و افراد حاضر در ستادهای آنها، مدعی هستند که اشتغال ایجاد شده در دولت یازدهم به میزان دو میلیون شغل، بیشتر اشتغال ناقص است. علی ربیعی، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در پاسخ به چنین انتقاداتی معتقد است که اولاً باید خوشحال باشیم که نهایتاً مخالفان دولت، اشتغالزایی میلیونی دولت یازدهم را پذیرفته اند، در ثانی، اشتغال ناقص در کشور، کمتر از 8/3درصد است که نشان می دهد این انتقادات یا از جنس سیاسی و تخریب به هر قیمتی است یا ناشی از کم سوادی مدعیان. وی در گفت وگو با ما، از نرخ بیکاری متاثر از افزایش نرخ مشارکت اقتصادی سخن گفت و آن را ناشی از امید و مشارکت بیشتر مردم در دولت یازدهم خواند.

در سال های اخیر پرسشی به دفعات در رسانه ها مطرح می شود و اخیراً هم یکی از نامزدهای ریاست جمهوری آن را مجدداً طرح کرده اند و آن این است که بخش عمده ای از اشتغال ایجاد شده از نوع اشتغال ناقص است. چرا معیار ارزیابی شغل یک ساعت کار در هفته در نظر گرفته می شود؟

لازم است ابتدا توضیح بدهم بحث یک ساعت کار در هفته یک استاندارد جهانی است و از قضا در دولت های گذشته هم از همین معیار استفاده شده است. علت انتخاب این معیار این است که اگر کسی حتی یک ساعت هم کار کند ارزش افروده حاصل از آن کار در تولید ناخالص ملی محاسبه می شود. اگر این گونه از موارد را کار در نظر نگیریم بدان معناست که ارزش افزوده تولید شده توسط فرد را در تولید ناخالص ملی لحاظ نکنیم. لازم به ذکر است که در همه جای دنیا به همین شکل عمل می شود.

اما مسئله اصلی این نیست. چنین سؤالی معمولاً با این پیش فرض مطرح می شود که احتمالاً ساعت کار نیروی کار در ایران الان کم است.

آیا این میزان کار عملاً موجب تأمین نیاز معیشت فرد و خانواده او می شود یا خیر؟

البته مایه خوشحالی است که ایرادات طرح شده، از زیر سوال بردن داده های مرکز آمار به ساعت کار کم تغییر یافته است و معنی آن این است که داده های مرکز آمار را قبول دارند که این خودش یک پیشرفت است.

بله، این میزان از کار نمی تواند منجر به درآمد کافی برای معیشت خانوار شود اما نکته این است که چنین سؤالی اصولاً در کشور ما موضوعیت ندارد. طرح این گونه مسائل بیش از هر چیز نشانه عدم اشراف به داده ها و تحلیل های فنی اشتغال است.

مطالعه و بررسی داده های مربوط به ساعات نیروی کار در ایران نشان می دهد، درصد شاغلینی که 2 روز در هفته یا کمتر کار می کنند و تمایل به کار بیشتری دارند تنها 8/3درصد است. این وضعیت در کشورهای دیگر هم به همین صورت است. مثلاً در کشور آلمان میزان اشتغال ناقص 4درصد است. این یعنی مجموع افرادی که طیف 2 ساعت کار در هفته یا 16 ساعت کار در هفته را تشکیل می دهند، صرفاً 8/3درصد بوده و بررسی ها نشان می دهد هر چه به سمت چپ طیف یعنی 2 ساعت کار حرکت می کنیم اساساً درصد قابل اعتنایی در محاسبات نیست. جالب است بدانید درصد اشتغال ناقص زیر 44 ساعت در کشور حدود 8درصد است. بنابراین طرح این گونه مسائل نشان دهنده عدم آگاهی از مبانی ساده اشتغال و همین طور وضعیت دقیق موجود در کشور است.

با این توضیحات، تمرکز ساعات کار در ایران روی چند ساعت کار در هفته است و در سال های اخیر چه تغییراتی داشته است؟ شواهد دیگری نیز وجود دارد که حاکی از بهبود شرایط در این مورد در سال گذشته است.

بیش از 70درصد جمعیت شاغل ما بیش از از 44 ساعت در هفته کار می کنند. مهمتر آنکه از سال 1392 تا سال 1395 تغییراتی را شاهد بودیم که نشان دهنده افزایش امنیت اقتصادی و معیشتی در کشور است. طی این سال ها درصد افرادی که کمتر از 44 ساعت در هفته کار می کردند و همین طور درصد کسانی که بیشتر از 44 ساعت کار می کردند کاهش یافته است، یعنی جامعه به ساعات کار استاندارد نزدیک تر شده که این توفیق سیاست های اشتغال کشور را نشان می دهد.

نرخ بیکاری در کشور در حال حاضر چند درصد است؟

نرخ بیکاری در پایان سال 1395 حدود 4/12درصد بود، اما قابل توجه است بدانیم در قیاس با سال 1392 علت افزایش این نرخ اضافه شدن ناگهانی جمعیت وارد شده به بازار کار بوده است. این به معنای آن نیست که اشتغال ایجاد نکرده ایم، بلکه برعکس سال های قبل، در همین 4 سال حدود 2 میلیون شغل ایجاد شده است.

خوب است دقت شود که نرخ بیکاری برای افراد بالای 25 سال حدود 9درصد است. این عدد در استانداردهای جهانی نرخ بالایی نیست. در عین حال نشان دهنده این است که علت بیکاری کل 12درصدی ورود ناگهانی جمعیت به بازار کار بوده¬ که تمرکز آن روی سنین کمتر است.

فراموش نکنیم که در دهه 80، به نیاز بیش از 9میلیون جوان جویای کار، پاسخی داده نشد و این عده، تحت عنوان بیکاری انباشت شده به دهه 90 منتقل شدند. همچنین بسیاری با ناامیدی از بازار کار، راهی دانشگاه شدند و برای همین، امروز با فارغ التحصیلانی روبه رو هستیم که با تاخیر وارد بازار کار شده اند. با این حال یکی از موارد افزایش نرخ بیکاری، که به نظر من تعمداً از نگاه منتقدان سیاسی دور می ماند، این است که نرخ مشارکت اقتصادی در دولت یازدهم در حال افزایش است. متاسفانه برخی افراد به زعم من کم سواد، افزایش نرخ مشارکت و به تبع آن، نرخ بیکاری را نگران کننده می خوانند، در حالی که به نظر من به عنوان یک کارشناس، نرخ بیکاری ناشی از افزایش نرخ مشارکت اقتصادی، اتفاقاً علامت مثبتی در بازار کار است که نشان از آمادگی جامعه برای مشارکت در برنامه های توسعه ای کشور دارد. معتقدم بذر امید کاشته شده در 92، امروز جوانه زده و افزایش نرخ مشارکت، حاصل مبارک آن است.

نظر خود را بنویسید

با استناد به ماده 74 قانون تجارت الکترونیک مصوب 1382/10/17 مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت خبرخون مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر می باشد، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوای خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است